Pseudolarix amabilis, przedwojenny okaz.

Pseudolarix amabilis (E. J. Nelson) Rehder - modrzewnik chiński

Rodzina: Pinaceae - sosnowate

Występowanie: góry płd.-wsch. Chin, na wysokości 500-1500 m n.p.m., relikt.

Jest to jedyny znany na świecie gatunek, tzw. monotypowy. W ojczyźnie osiąga 10-25 m wys. i jest drzewem podobnym do modrzewia, jednopiennym, powoli rosnącym, o luźnej, szerokostożkowatej koronie, z poziomo ułożonymi bocznymi gałęziami. Pędy ma zróżnicowane na krótko- i długopędy. Krótkopedy są wałeczkowate, do 5 cm dł., z pęczkiem rozetkowato rozłożonych, sezonowych igieł. Są one podobne do modrzewiowych, bardzo miękkie, spłaszczone, 3-7 cm dł., z wierzchu jasnozielone, od spodu sinozielone, w jesieni pięknie złocistożółte. Szyszki 5-7 cm dł. i 3,5-5 cm śred., przed dojrzeniem są niebieskawozielone z sinawym nalotem, dojrzałe rudobrązowe, dojrzewają w 2 roku i szybko rozpadają się na drzewie (!). Ich grube łuski nasienne sterczą szeroko - swym wyglądem przypominają nieco rojniki (Sempervivum). Nasiona mają przyrośnięte skórzaste skrzydełka. System korzeniowy jest słabo rozgałęziony i płytki - główna jego część znajduje się na głębokości ok. 1,5 m.

Uprawa: mimo iż modrzewnik został sprowadzony przez szkockiego botanika Roberta Fortune'a do Europy już w 1854 r., jest nadal gatunkiem unikatowym, w Polsce występuje zaledwie w kilku kolekcjach. Jest wrażliwy na niskie temperatury i bardzo wrażliwy na suszę. Wymaga wilgotnego klimatu i żyznych, świeżych, kwaśnych gleb oraz osłoniętych, ciepłych, słonecznych stanowisk. W Polsce nie jest całkowicie mrozoodporny, wrażliwe są szczególnie młode okazy. Jest bardzo trudny do wyprodukowania, nawet w specjalistycznych szkółkach, prawdopodobnie z powodu mało poznanego jeszcze zjawiska mikoryzy.

Zastosowanie: gatunek dla kolekcjonerów, polecany tylko do najcieplejszych regionów Polski.

Ciekawostki: kora Pseudolarix zawiera substancje chemiczne, które były wykorzystywane w Chinach od stuleci do walki z kleszczami.

Warto wiedzieć: wrocławski modrzewnik jest starym, przedwojennym okazem, z prostym pniem i koroną od połowy wysokości. Wydaje nasiona, niekiedy nawet liczne, ale pozbawione zdolności kiełkowania.