Jest to cenna, karłowata odmiana powstała w Niemczech w1865 r. rośnie powoli, w Wojsławicach ma około 5 m. wysokości, i  silnie przewisające gałęzie i purpurowe liście. Posadzona została w Arboretum w okresie międzywojennym przez Arno von Oheimba. Tak stary okaz należy w Polsce do rzadkości.

(Calocedrus decurrens (Torr.) Florin)

Gatunek ten występuje tylko w górskich rejonach Kalifornii i Oregonu, gdzie osiąga wiek 600 - 700 lat i wysokość 45 m.Jest wąskostożkowym drzewem o spłaszczonych i szorstkich gałązkach, z charakterystycznym terpentynowym aromatem. Ma igły w formie łusek i małe początkowo białe szyszki. Nazwę polską - cedrzyniec otrzymał dlatego,że czerwone zabarwienie drewna i jego charakterystyczny zapach są podobnie intensywne jaku cedru.Gatunek ten spotykany jest tylko w cieplejszych rejonach zachodniej Polski.

(Cephalotaxus harringtonia (Knight ex Forbes) K.Koch)

Pochodzi z Chin i Japonii. Jest niewysokim, krzaczastym, dwupiennym drzewem iglastym podobnym do naszego rodzimego cisa, lecz o znacznie dłuższych igłach. Tworzy nasiona otoczone śliwkokształtną, brązowozieloną osnówką długości 2-3 cm. Zawiera substancje wspomagające leczenie niektórych form raka.Jest niecałkowicie mrozoodporny i dlatego polecany do uprawy tylko w Polsce Zachodniej.

(Hydrangea sargentiana Rehder)

Chiński krzew 2 - 3 m wysokości, szeroko rozrastający się za pomocą podziemnych rozłogów. Oryginalny dzięki szarym, aksa- mitnym włoskom gęsto pokrywającym duże liście i nierozgałęzio- ne pędy. Kwiatostany ma plaskie, duże do 25 - 30 cm średnicy, złożone z drobnych liliowofioletowych kwiatów płodnych i białych sterylnych.Krzew ten jest dość wrażliwy na mrozy, dlatego nieczęsto spotykany w naszym kraju.

(Fraxinus excelsior 'Heterophylla Pendula')

Bardzo rzadko spotykana odmiana jesionu, powstała w Berlinie w szkółkach F. L.Spätha około 1898 r. Jest to klon żeński, o pokroju „płaczącym” i pojedynczych silnie ząbkowanych liściach, posadzony przez rodzinę Oheimbów w okresie międzywojennym. Jak nieliczne są w Polsce drzewa tej odmiany, niech świadczy fakt, że wojsławicki okaz w 1959 r. został opisany przez T.Szymanowskiego jako Fraxinus excelsior var.voyslavicensis.

(Castanea sativa Mill.)

Jest to okazałe, do 30 m wysokości, długowieczne drzewo pochodzące z Azji Mniejszej, skąd rozpowszechniło się już w starożytności w płd. Europie. Owoce - orzechy zwane kaszta nami jadalnymi,bogate w składniki pokarmowe oraz witaminy B i K - spożywane są na surowo lub pieczone.Drzewo to bywa my lone z popularnym u nas kasztanowcem zwyczajnym,którego nie jadalne nasiona nazywane są także kasztanami. Podobieństwo nazw nie wynika jednak z pokrewieństwa botanicznego, gdyż drzewa te należą do dwóch różnych rodzajów i rodzin. Szlache tne odmiany sadownicze, zwane maronami, uprawiane są w kli macie cieplejszym od naszego i pełnię owocowania osiągają po około 18 latach.W Polsce kasztany sadzone są jako drzewa oz dobne tylko w miejscach o łagodnym klimacie.Obecnie naturalne lasy kasztanowe zachowały się jedynie na Kaukazie. Niewielka leśna powierzchnia tego gatunku,założona w końcu XIX w.,znajduje się na obrzeżu Arboretum na Ostrej Górze.

Kasztanowiec drobnokwiatowy

Klon palmowy

Klon polny "Postelense'"

Mamutowiec olbrzymi

(Sequoia giganteum (Lindl.)J.Buchholz)

Gatunek został wpisany na Światową Czerwoną Listę Roślin Zagrożonych Występuje tylko na małym obszarze w parku narodowym w górach Sierra Nevada w Kalifornii. Należy do największych i najstarszych drzew na świecie. Najwyższym okazem był,nieistniejący już Ojciec Lasu o wysokości 135 m i średnicy pnia 12 m (!).Wiek niektórych drzew ocenia się na 3 - 4 tysiące lat. Kora u starych okazów osiąga nawet 60 cm grubości i chroni je przed pożarami. Wielkie, powykręcane konary przypominają kły mamuta,dlatego w wielu językach przyjęła się nazwa - mamutowiec ( dawniej nazywany był też sekwoją olbrzymią ).W Polsce rosną tylko dwa starsze drzewa, które przetrwały mrożne zimy - w Wojsławicach i w Barwicach na Pomorzu - pozostałe to młode okazy.

Metasekwoja chińska

(Metasequoia glyptostroboides Hu et W. C.Cheng)

Wielką sensacją przyrodniczą było odkrycie żywych okazów tego gatunku w 1941 r w Chinach. WczeSniej był on znany i opisany jedynie na podstawie skamieniałości trzeciorzędowych. Przed 60 milionami lat metasekwoje rosły również w Polsce. Gatunek ten ma miękkie, jasnozielone igły opadające wraz z któtkopędami przed zimą. W ojczyźnie swej metasekwoja nazywana jest wodną jodłą lub modrzewiem, gdyż najlepiej rośnie na glebach wilgotnych, a nawet na mokradłach.

Palecznik Fargesa

(Decaisnea fargesii Franch.)

Krzew 3 - 4 m wysokości,słabo rozgałęziający się, z prostyni pędami i pióropu szem długich liści na wierzchołku oraz mało efektownymi, zielonożółtymi, zwisają cymi kwiatostanami. Niezwykle oryginalne są natomiast grube kobaltowoniebieskie, soczyste owoce, przypominające strąki bobu długości około 10 cm, wypełnione galaretowatym miąższem z czarnymi nasionami - jadalne w Chinach. Młode, delikat ne przyrosty często niszczone są przez późne wiosenne przymrozki nawet w Polsce Zachodniej.Łacińska nazwa rodzajowa nadana została ku czci Josepha Decaisne'a ( 1807 - 1882)' dyrektora Ogrodu Botanicznego w Paryżu, a epitet gatunkowy przy pomina o botanizyjącym misjonarzu Paulu Fargesie ( 1844 - 1912 ), dzięki któremu po raz pierwszy nasiona palecznika trafiły do Europy.