fot.114  PL, RChr
273 pan.:7,8,15; kwatera: IIIF, IX;
003759 2n = 18
Daphne mezereum L. 1753
Wawrzynek wilczełyko, syn.: Wilczełyko wawrzynkowate, Wawrzynek wilcze łyko
K r z e w 1 -1,5 m rednicy, o pędach wzniesionych i słabo ugałęzionych. Licie sezonowe, 3-8(12) × 1 -2 cm, w±skie odwrotniejajowate, nagie, szarawozielone i matowe, skupione w górnej czę¶ci pędów ponad owocami. K w i a t y w II-IV, różowe do purpurowych, rozkwitaj± przed rozwinięciem lici, intensywnie pachn±, s± miododajne; zebrane gęsto na pędzie, zwykle po 3. O w o c e w VI-VII, czerwone, kuliste, mięsiste, roznoszone s± przez ptaki. W y s t .: Europa, Azja; w Polsce w cienistych lasach liciastych. U p r .: b. mroz. (> - 29 °C), wymaga tylko miejsc cienistych lub półcienistych, gleb próchniczych, wieżych, chętnie wapiennych, stale wilgotnych, chłodnych (!) nie znosi gleb suchych i nagrzewaj±cych się (!). Z a s t .: piękny, rodzimy krzew, bardzo wczenie kwitn±cy na przedwioniu. Zawiera substancje toksyczne patrz opis rodzaju (glikozyd dafnina i substancja żywiczna mezereina). P o c h .: stanowisko naturalne, lasy k/¦lizowa ofiarował S. Sęktas - 1990.