36 pan.:1a,2,3 ; kwatera VIA
004399
Picea sitchensis (Bong.) Carrière 1855
syn.: Abies falcata Raf. 1832, Abies menziesii (D.Don) Lindl. 1832 non Englm. 1862, Abies merkiana Fischen
1959, Abies pseudomenziesii Wender. 1851, Abies sitchensis Lindl. 1850, Picea sitchensis Trautv. et E.(?)Mey.
1856, Picea menziesii (D.Don) Carrière, Picea sitkaensis Mayr, Picea falcata (Raf.) J.V.Suringar 1927, Pinus
sitkäensis
Bong. ex Voss, Pinus sitchensis Bong. 1838
¦wierk sitkajski
D r z e w a w Polsce 35 - 40 m wysokoci i 90 cm red., w ojczy¼nie do oko³o 60 m, d³ugowieczne, ronie szybko, o koronie szerokosto¿kowatej i d³ugich, cienkich, szeroko rozpostartych konarach. P ê d y cienkie, bardzo jasne, g³êboko bruzdkowane; p±czki zwykle bez ¿ywicy, sto¿kowate. I g ³ y wielosezonowe, bardzo w±skie, 1 - 2 cm × do 1 mm, sp³aszczone, ostre, dwubarwne, z wierzchu ciemnozielone, od spodu z dwoma w±skimi, bia³ymi paskami; u³o¿one prawie promienicie, nastroszone, czasem szablasto wygiête. S z y s z k i cylindryczne, 6 -10 cm d³., z widocznymi od strony nasady, d³ugimi, lancetowatymi ³uskami wspieraj±cymi. W y s t .: zach. Ameryka P³n., od Alaski do Kalifornii do 900 m n.p.m. U p r .: zad. mroz. ( - 26 °C) do mroz. ( - 29 °C), wymagania du¿e lubi gleby wie¿e, ¿yzne i powietrze o wysokiej wilgotnoci. W Europie Zach. gatunek lasotwórczy, najwy¿szy ze wierków, u nas niekiedy przemarza i cierpi od letnich susz. Z a s t .: zalecany do sadzenia pojedynczo lub w ma³ych grupach nad du¿ymi zbiornikami wodnymi, tylko w Polsce Zach. P o c h .: nn - < ok. 1970