Spis panoram   Mapa panoram   Wykaz ro¶lin   Spis znaków i skrótów
fot.109
194  pan.:5  8  11  12  13; kwatera: IIID, X, XVA, XVI;
006836 2n = 28
Buxus sempervirens L.
Bukszpan zwyczajny, syn.: Bukszpan wieczniezielony, Bukszpan wiecznie zielony
Gźsty k r z e w lub ma³e d r z e w k o , w ojczy¼nie do 10 m wysokoci. L i c i e wielosezonowe (!), nakrzyæleg³e, eliptyczne lub jajowate, ma³e, nagie, skórzaste, ciemnozielone i b³yszcz±ce. K w i a t y w III-IV, rozdzielnop³ciowe, bezp³atkowe, æó³tawe, niepozorne, pachn±. Gatunek zmienny. W y s t .: zach. i p³d. Europa, p³n.-zach. Afryka, Azja Mn., Kaukaz. U p r .: mroz. ( - 29 °C), wymagania glebowe niewielkie, nie lubi siedlisk skrajnie mokrych i suchych. Preferuje stanowiska cieniste lub pó³cieniste i os³oniźte od wiatrów; na pe³nym s³ońcu wskazane jest os³anianie w okresie zimy i wczesnej wiosny. Bardzo odporny na letnie susze oraz warunki miejskie. Bywa opanowywany przez tarczniki i miodówkź bukszpanow± (na szczytach pźdów licie stulone i miseczkowato wygiźte). Z a s t .: najpopularniejszy, obok cisa, zawsze zielony krzew do zak³adania strzyæonych æywop³otów i róænych æywych rze¼b ogrodowych. Niezast±piony do stylowych parterów kwiatowych, ale wtedy odpowiednie s± kar³owate odmiany, m.in. B. s. 'Suffruticosa' lub 'Myosotidifolia'. P o c h .: nn <1970.